Εμείς πεθάναμε! Πλέον ταξιδεύουμε για να ζήσουν οι άλλοι

Ντόπιος: Σήμερα, για ακόμα μια φορά, μέσα σε μια βάρκα όλο κάπου πάμε. Οι υπόλοιποι τουλάχιστον ταξιδεύουν για να βρουν δουλειά, φαγητό, για να ζήσουν. Εμείς τι κάνουμε;

Ιεραπόστολος: Εμείς πεθάναμε! Πλέον ταξιδεύουμε για να ζήσουν οι άλλοι.

Ντόπιος: Πώς θα ζήσουν οι άλλοι; Το μόνο που κάνετε είναι να Λειτουργείτε.

Ιεραπόστολος: Αυτό φτάνει και περισσεύει για να Ζήσει ο κόσμος.

Ντόπιος: Και πρέπει να τρέχουμε τόσο μακριά γι’ αυτό;

Ιεραπόστολος: Σήμερα τρέχουμε εμείς για να γευθούν οι άνθρωποι πρώτη φορά τη Ζωή. Αύριο θα τρέχουν αυτοί πίσω από το Ποτήριο για να χορτάσουν Χριστό.

Ιεραποστολή στην Επισκοπή Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης

Το διακόνημα του Άτλαντα

Στις σελίδες της ελληνικής μυθολογίας, ο μαυρο-Άτλαντας, ο τιμωρημένος τιτάνας, αιωνίως κρατούσε τους ουρανούς στα χέρια του. Το ίδιο το στερέωμα ως βάρος στους ώμους του.
Και λοιπόν;! Σιγά το κατόρθωμα! Γέροι παπάδες, που δεν μπορούν ούτε το σώμα τους να σύρουν, ασθενικά καλογέρια, νέοι αφοσιωμένοι, απαθείς και εμπαθείς, άγιοι ενεργεία και εν δυνάμει, όταν λειτουργούν φέρουν στην παλάμη τους το σύμπαν ολάκερο. Τον Αμνό του Θεού, τη Θεοτόκο, τα τάγματα των Αγγέλων, τους μάρτυρες και του προφήτες, ιεράρχες και τον Επίσκοπο, ζώντες και κεκοιμημένους και όσους ακόμα- ακόμα ξέχασαν να μνημονεύσουν. Για λίγο και για πάντα όλα χωρούν στην παλάμη. Έτσι, για να μοιράσουμε για λίγο στον Κύριό μας και Θεό μας: “Ο τα σύμπαντα εν τη δρακί περιέχων”.

Ιεραποστολή στην Επισκοπή Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης

πηγή

Σας προτείνουμε

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp