Τζένη Καρέζη: Η τραυματική σχέση με τον πατέρα της

Ίσως το πιο σκοτεινό κεφάλαιο της ζωής της Τζένης Καρέζη: Η σχέση με τον πατέρα της. Η Ευγενία Καρπούζη, όπως ήταν το αληθινό όνομα της ηθοποιού ήταν μοναχοπαίδι. Και οι δύο γονείς της ήταν εκπαιδευτικοί, ολότελα διαφορετικοί χαρακτήρες ωστόσο. Ο πατέρας της, Κώστας Καρπούζης, ήταν ένας αυστηρός γυμνασιάρχης ενώ η μητέρα της, η τρυφερή, καλλιεργημένη κυρία Θεανώ, δασκάλα. Καθώς ο πατέρας της είχε πάρει εκεί μετάθεση, η Ευγενία μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη.

Θεσσαλονίκη. Η Θεσσαλονίκη μου!» έγραφε η Τζένη Καρέζη στην βιογραφία της με τίτλο «Τετράδια ζωής»«Κατοχή. Πείνα, βομβαρδισμοί και καταφύγια. Κι ένα κοριτσάκι, η Ευγενούλα πολύ άρρωστο. Θα ‘ναι δεν θα ‘ναι πέντε χρονών. Η μαμά του δεν μπορεί να το σηκώσει από το κρεβάτι. Και κείνο φοβάται. Ακούει τους άλλους να τρέχουνε, τα άλλα παιδάκια να φωνάζουνε, τις μπόμπες να πέφτουνε, βλέπει τη γιαγιά του και τον πατέρα του να φεύγουν τρομαγμένοι με τους άλλους, και το πιάνουν τα κλάματα. Και τότε η μαμά του, για να το παρηγορήσει, πάει και βάζει στο γραμμόφωνο την Ενάτη του Μπετόβεν. Και το δωμάτιο γεμίζει μάγια.»

Η έφηβη Ευγενία Καρπούζη με τους γονείς της.

 

Στη Γαλλική σχολή οι καλόγριες θα της αλλάξουν το όνομα σε Τζένη, προς ενόχληση του πατέρα της που δεν έπαψε ποτέ να την φωνάζει Ευγενία. Ο Κώστας Καρπούζης δεν έβλεπε με καλό μάτι τις καλλιτεχνικές ανησυχίες της κόρης του. Άνθρωπος παλαιάς εποχής, βαρύς, δεν είχε καλή σχέση ούτε με τη γυναίκα ούτε με το παιδί του. Η ατμόσφαιρα στο σπίτι της οικογένειας, που είχε μετακομίσει στο Χαλάνδρι, ήταν ασφυκτική.

«Ήμουν μικρούλα τότε για να της πω: “Μάνα, μη με φορτώνεις έτσι. Δεν το θέλω αυτό το φορτίο. Φύγε. Έχεις τη δουλειά σου, έχεις τα νιάτα σου, έχεις την ομορφιά σου. Φύγε.» γράφει στα «Τετράδια ζωής»«Σταμάτα να ζεις αυτή την απαίσια ζωή. Φύγε. Μη με αφήνεις να τα βλέπω όλα αυτά. Ό,τι κι αν συμβεί θα ‘ναι καλύτερο. Φύγε, μάνα. Μάνα μου”. Δεν έφυγε. Έμεινε. Έμεινα κι εγώ».

 

To χαστούκι

 

«Ο χωρισμός κόρης-πατέρα, έγινε όταν η Τζένη ήταν στην πρώτη τάξη του Εθνικού.» έχει διηγηθεί ο Κώστας Καζάκος. «Όταν το έμαθε της έδωσε ένα χαστούκι. Δεν δεχότανε αυτή τέτοια πράγματα. Επαναστάτησε. Του έπιασε το χέρι και του είπε: “Αυτό δεν θα ξαναγίνει”. Και πήρε την μητέρα της και έφυγαν από το σπίτι!».

 

Με την μητέρα της Θεώνη και τον λίγων μηνών γιο της Κωνσταντίνο.

 

Τα επόμενα χρόνια δεν είχαν καμία επαφή. Λέγεται ότι ο Κώστας Καρπούζης πήγαινε να δει την κόρη του στο θέατρο, φροντίζοντας να κάθεται πάντα στις τελευταίες σειρές των καθισμάτων. Την επισκέφθηκε απρόσκλητος όταν γεννήθηκε το εγγόνι του το 1969. «Χτύπησε η πόρτα μία ημέρα.» έχει διηγηθεί ο Κώστας Καζάκος στη Μηχανή του Χρόνου«Και πήγε να ανοίξει η Τζένη και τον είδε μπροστά της. Έπαθε σοκ. Άνοιξε την πόρτα και κρύφτηκε. Βγήκα και εγώ έξω να δω τι συνέβη. Εκείνος ούτε μία ματιά δεν μου έριξε. Ούτε με κοίταξε καθόλου. Της είπε: “Αυτός είναι;”. Και πήγε στο δωμάτιο του Κωνσταντίνου και του έβαλε κάποια ελβετικά φλουριά επάνω του. Κάθισε καμία ώρα και μιλούσε όλο για τον εαυτό του. Πώς θα καταφέρει να ζήσει πολλά χρόνια!».

Λίγο αργότερα ωστόσο ο Κώστας Καρπούζης είχε ένα σοβαρότατο αυτοκινητιστικό δυστύχημα εξ αιτίας του οποίου έχασε τη ζωή του. Ο Κώστας Καζάκος είχε αφηγηθεί σχετικά σε συνέντευξή του στο «Βήμα»:

«Το τρομερό συμβάν με τον πατέρα της έλαβε χώρα λίγο αργότερα. Υπήρχε κατά βάθος τέτοια αγάπη μεταξύ τους, που είναι να τρομάζει ο άνθρωπος. Μας ειδοποίησαν ότι τον χτύπησε ένα φορτηγό και τον είχαν στο “Λαϊκό”, σε κώμα. Δεν συνήλθε ποτέ. Τρέξαμε μέσα στη νύχτα και τον βρήκαμε σε ένα ράντζο. Η Τζένη άρχισε να φωνάζει να φέρουμε γιατρούς από τη Γαλλία, όμως ήταν θέμα ωρών, όπως της έλεγαν οι γιατροί. Το άλλο βράδυ, μετά την παράσταση, μπαίνουμε στο δωμάτιο όπου πλέον τον είχαν μεταφέρει και μέσα στο μισοσκόταδο πλησιάζουμε στο προσκεφάλι του, από τη μία μεριά η Τζένη, από την άλλη εγώ. Είχε κλειστά τα μάτια του, δεν τα άνοιξε ποτέ, και όταν η Τζένη έσκυψε επάνω του, τον άκουσα να λέει “Ευγενούλα”. Μου κόπηκαν τα γόνατα, την έπιασαν τα κλάματα την Τζένη. Δεν ξαναμίλησε εκείνος…».

πηγή

Μοιραστείτε το

Σας προτείνουμε