Ναύαρχος ε.α. Τζέιμς Σταυρίδης: Θέμα χρόνου να συρθούν σε πόλεμο Ρωσία και Τουρκία

Ζήτημα χρόνου είναι να συρθούν οι Ρωσία και η Τουρκία σε έναν μεταξύ τους πόλεμο, με αφορμή τις συγκρούσεις ανάμεσα στην Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, που μαίνονται για τρίτη ημέρα, όπως αναφέρει με άρθρο του ο πρώην ναύαρχος των ΗΠΑ και φανατικός υπερασπιστής των Δημοκρατικών και του συστήματος που ονομάζουμε ”νέα τάξη πραγμάτων”, Τζέιμς Σταυρίδης.

Οι ψυχρές σχέσεις μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν ξαφνικά πήραν φωτιά.

Ωστόσο, το γεγονός αυτό καθαυτό, που μπορεί να φαίνεται σε πολλούς Δυτικούς μια μικρή σύγκρουση σε μια απομακρυσμένη γωνιά του κόσμου, έχει, στην πραγματικότητα, σημαντικές επιπτώσεις στην ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής του Καυκάσου, στις αγορές ενέργειας και στις φιλοδοξίες δύο ηγετών, του προβληματικού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του εμβληματικού Βλαντιμίρ Πούτιν .

Η διαμάχη, που άρχισε μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, επικεντρώνεται σε έναν μικρό θύλακα Αρμενίων στο Αζερμπαϊτζάν που ονομάζεται Nαγκόρνο Καραμπάχ.

Οι Αζέροι έχουν χάσει τον έλεγχό της από το 1990 χρονιά απελευθέρωσης των Αρμενίων της περιοχής.

Οι Αζέροι, στο παρελθόν, προσπάθησαν να ασκήσουν στρατιωτικοί πίεση, όμως αποκρούστηκαν με ευκολία.Αν τα πράγματα σοβαρέψουν, μάλλον, οι Αρμένιοι θα κερδίσουν τη μάχη.

Η Ρωσική Ομοσπονδία παρέχει όπλα και εκπαίδευση στους Αρμενίους.

Ταυτόχρονα, δρα κατασταλτικά σε ό,τι αφορά τις όποιες εντάσεις προκύπτουν.

Σε αυτήν την τελευταία κλιμάκωση, οι Τουρκοαζέροι επιτέθηκαν και πάλι πρώτα.
Είχαν προηγηθεί ανταλλαγές πυρών τον Ιούλιο που είχαν αποτέλεσμα περίπου δώδεκα Αζέροι να σκοτωθούν (οι περισσότεροι από αυτούς στρατιώτες).

Οι νεκροί, πλέον, πλησιάζουν τους 100.Την Κυριακή, και οι δύο πλευρές κινητοποίησαν στρατεύματα και κήρυξαν στρατιωτικό νόμο.

Την Τρίτη η Αρμενία ανέφερε ότι ένα από τα αεροσκάφη της κατερρίφθη από τουρκικό F-16.Η Τουρκία υποκριτικά αρνείται την κατηγορία.

Την ίδια στιγμή, ο διεθνής παράγοντας δεν δείχνει ιδιαίτερη βούληση να παρέμβει στις εχθροπραξίες ώστε να υπάρξει κατάπαυση του πυρός – κάτι που βοήθησε στο παρελθόν, τουλάχιστον προσωρινά.

Η πιο πρόσφατη διαμεσολαβητική προσπάθεια ήταν στο λεγόμενο Minsk Group, με τη Γαλλία, τη Ρωσία και τις Η.Π.Α.
Ωστόσο κατέρρευσε το 2010.
Αυτό που είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο σε αυτήν την τελευταία έξαρση είναι ότι η Τουρκία και η Ρωσία υποστηρίζουν διαφορετικά… άλογα.

Οι Τούρκοι αντιπαθούν τους Αρμένιους και υποστηρίζουν τους αδελφούς τους στο Αζερμπαϊτζάν.

(Στην Αρμενία, οι αναμνήσεις σφαγών από τους Οθωμανούς Τούρκους πριν από έναν αιώνα δεν θα ξεχαστούν ποτέ).

Η Ρωσία έχει υπογράψει μια επίσημη αμυντική συνθήκη με την Αρμενία, ενώ διατηρεί και θερμή στρατιωτική σχέση.

Λάβετε υπόψη ότι τα άλλα κράτη που γειτνιάζουν με το πεδίο των μαχών είναι η ασταθής Γεωργία και ένας από τους πιο ισχυρούς εχθρούς των αμερικανοφονιάδων, το Ιράν.

Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι το πλούσιο σε πετρέλαιο Αζερμπαϊτζάν -με 7 δισεκατομμύρια βαρέλια αποδεδειγμένων αποθεμάτων και μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου- έχει ευάλωτους αγωγούς που λειτουργούν μόλις 10 μίλια από τα σύνορα της Αρμενίας.

Η Ουάσιγκτον έχει αλλού την προσοχή της λόγω των επικείμενων εκλογών.

Η Τουρκία και η Ρωσία βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές (όπως και στη Συρία και τη Λιβύη).

Το ΝΑΤΟ, το οποίο συνεργάζεται με την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, λέει ότι «και οι δύο πλευρές θα πρέπει να σταματήσουν αμέσως τις εχθροπραξίες». Όμως δεν έχει δώσει κάποια συγκεκριμένη πρόταση.

Οι πιθανότητες μιας ειρηνικής διευθέτησης φαίνονται μειωμένες.

Μια προσέγγιση μπορεί να γίνει με τη συμβολική επιστροφή γης στους Αζέρους, λέει ο νεοταξίτης Σταυρίδης και προβλέπει ότι είναι θέμα χρόνου να συρθούν σε πόλεμο Ρωσία και Τουρκία.

Τέλος υπογραμμίζει ότι τα δύο κράτη πρέπει να δεσμευτούν ότι θα αποφύγουν τη χρήση πυροβόλων όπλων και εκρηκτικών (όπως έκανε η Κίνα και η Ινδία μετά την πρόσφατη μικρή σύγκρουση τους στη «γραμμή ελέγχου» στα Ιμαλάια).

«Ο Μαύρος Κήπος», ένα λαμπρό βιβλίο του 2003 του Thomas de Waal, εντοπίζει τις ρίζες της σύγκρουσης.

Στις τελευταίες σελίδες, λέει, «Οποιαδήποτε δίκαιη λύση στη διαμάχη θα ενέχει οδυνηρούς συμβιβασμούς και από τις δύο πλευρές».

Προς το παρόν, τέτοιοι συμβιβασμοί φαίνονται πολύ λιγότερο πιθανό να υπάρξουν.

Μοιραστείτε το

Σας προτείνουμε