Ασθενείς ζητούν «ανεμβολίαστο αίμα»

Μια νέα, τάση κατακλύζει τα νοσοκομεία των ΗΠΑ. Ασθενείς, αντιλαμβανόμενοι τα δηλητήρια των εμβολίων του κορωνοϊού, αρνούνται να λάβουν μεταγγίσεις αίματος από εμβολιασμένους δότες. Ζητάνε αποκλειστικά «ανεμβολίαστο αίμα» – ένα αίτημα που τα ιατρικά καθεστώτα δεν μπορούν να ικανοποιήσουν, και που ήδη έχουν οδηγήσει σε καθυστερήσεις, σοβαρή αναιμία, ακόμα και σε καταστάσεις σοκ.
Η είδηση προέρχεται από τις ΗΠΑ, αλλά το φαινόμενο έχει παγκόσμιες προεκτάσεις. Σύμφωνα με δημοσίευμα της New York Post που αναπαράγει το άρθρο, ολοένα και περισσότεροι ασθενείς ζητούν επίμονα μετάγγιση αίματος μόνο από μη εμβολιασμένους δότες και όχι αίμα που έχει δεχτεί τα πειραματικά εμβόλια με τις δεκάδες παρενέργειες.
Η απαίτηση αυτή βασίζεται στον γεγονός ότι ολοένα και περισσότεροι εμβολιασμένοι παρουσιάζουν παρενέργειες χωρίς επιστροφή για την υγεία τους.
Η τεχνική αδυναμία: Δεν υπάρχει τεστ για τον εμβολιασμό
Επιπλέον υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα στην αναζήτηση αίματος από μη εμβολιασμένα άτομα: δεν υπάρχει καμία εγκεκριμένη ιατρική μέθοδος που να μπορεί να προσδιορίσει αν μια μονάδα αίματος προέρχεται από εμβολιασμένο ή μη δότη. Κανένα τεστ ρουτίνας δεν ανιχνεύει «υπολείμματα» εμβολίου.
Οι τράπεζες αίματος δεν καταγράφουν τον εμβολιαστικό status των δοτών. Η ζήτηση για «ανεμβολίαστο αίμα» είναι, στην πράξη, αδύνατο να ικανοποιηθεί. Κι όμως, οι αιτήσεις αυξάνονται. Φυσικά αυτό θα μπορούσε να λυθεί αν ο ασθενείς ζητούσε και έπαιρνε ανεμβολίαστο αίμα από συγγενείς για παράδειγμα ή αν το ιατρικό καθεστώς αποθήκευε σε ξεχωριστές τράπεζες αίματος τα εμβολιασμένο από το ανεμβολίαστο.
Οι γιατροί βρίσκονται σε δεινή θέση. Αφού το κράτος τους έχει δεμένα τα χέρια.
Η πολιτική διάσταση: Ξεχωριστές τράπεζες αίματος;
Το φαινόμενο έχει ήδη λάβει πολιτικές διαστάσεις. Σε αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ, έχουν συζητηθεί προτάσεις για τη δημιουργία ξεχωριστών τραπεζών αίματος για μη εμβολιασμένους δότες. Οι προτάσεις αυτές, ωστόσο, απορρίφθηκαν από το ιατρικό καθεστώς λόγω έλλειψης λέει επιστημονικής αιτιολόγησης και πρακτικής αδυναμίας υλοποίησης. Φυσικά με τον τρόπο αυτόν αρνούνται να παραδεχτούν το ιατρικό έγκλημα του υποχρεωτικού εμβολιασμού των πειραματικών σκευασμάτων.
Η ίδια η συζήτηση δείχνει το βάθος της κρίσης εμπιστοσύνης. Η πανδημία άφησε πίσω της ένα τεράστιο κύμα καχυποψίας – όχι μόνο προς τα πειραματικά εμβόλια, αλλά προς ολόκληρο το ιατρικό σύστημα.
Η πανδημία και η φασιστική υποχρεωτικότητα, κατέστρεψε την εμπιστοσύνη. Τα υποχρεωτικά εμβόλια έγιναν αντικείμενο διχασμού. Και τώρα, αυτός ο διχασμός φτάνει στο σημείο να απειλεί ανθρώπους που θέλουν ελεύθεροι να επιλέξουν να ζουν σε ένα κόσμο χωρίς τον φασιμό της υποχρεωτικότητας και χωρίς κάποιος να τους επιβάλει στο τι θα βάλουν στον οργανισμό τους.
με πληροφορίες από www.triklopodia .gr













