Δεν νιώθεις τον Ουρανό, γιατί δεν δοξολογείς τον Θεό. Το «δόξα σοι ο Θεός» να μη λείπει ποτέ από τα χείλη σας. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Το «δόξα σοι ο Θεός» να μη λείπη ποτέ από τα χείλη σας
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
– Γέροντα, αισθάνομαι την ανάγκη να λέω περισσότερο το «δόξα σοι ο Θεός» παρά το «Κύριε ελέησον». Μήπως δεν είναι σωστό;
– Καλό είναι αυτό, ευλογημένη. Εγώ μπορεί να περάσω ολόκληρη μέρα κάνοντας εργόχειρο και λέγοντας «Δόξα σοι ο Θεός. Δόξα σοι ο Θεός , γιατί ζω. Δόξα σοι ο Θεός, γιατί θα πεθάνω και θα πάω κοντά στον Θεό. Δόξα σοι Θεός, ακόμη και αν με βάλη στην κόλαση και πάρη έναν κολασμένο στον Παράδεισο. Και εάν θέλη να μη με θυμάται στην κόλαση και λυπάται , ας πάρη πολλούς κολασμένους στον Παράδεισο, ώστε η χαρά Του γι’ αυτούς να είναι περισσότερη και να λιγοστέψη η στενοχώρια Του για μένα».
Το «δόξα σοι ο Θεός» να μη λείπη ποτέ από τα χείλη σας. Εγώ, όταν πονάω, το «δόξα σοι ο Θεός» έχω για χάπι του πόνου∙ τίποτε άλλο δεν με πιάνει. Το «δόξα σοι ο Θεός» είναι ανώτερο και από το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Έλεγε ο Παπα- Τύχων : «Το “ Κύριε ελέησον” έχει εκατό δραχμές, το “δόξα σοι ο Θεός” έχει χίλιες δραχμές∙ είναι δηλαδή πολύ πιο ακριβό». Ήθελε να πη ότι ο άνθρωπος ζητάει το έλεος του Θεού από ανάγκη ,ενώ δοξολογεί τον Θεό από φιλότιμο, και αυτό έχει μεγαλύτερη αξία. Συνιστούσε μάλιστα να λέμε το «δόξα σοι ο Θεός», όχι μόνον όταν είμαστε καλά , αλλά και όταν περνάμε δοκιμασίες , γιατί και τις δοκιμασίες τις επιτρέπει ο Θεός για φάρμακα της ψυχής.
– Γέροντα, μερικές φορές , όταν λέω «δόξα τω Θεώ», νιώθω μέσα μου ένα φτερούγισμα. Τι είναι αυτό;
– Αγαλλίαση πνευματική είναι. Τώρα, επειδή μου έδωσες χαρά που λες «δόξα τω Θεώ», από την χαρά μου θα αρχίσω να γράφω «δόξα τω Θεώ, δόξα τω Θεώ», και θα γεμίσω μία κόλλα χαρτί με το «δόξα τω Θεώ». Ο Θεός να σε αξιώση στην άλλη ζωή να είσαι μαζί με τους Αγγέλους που δοξολογούν συνέχεια τον Θεό. Αμήν.
Από το βιβλίο: « Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου – Λόγοι ΣΤ’, Περί Προσευχής.»
***
Δε νιώθεις τον Ουρανό, γιατί δεν δοξολογείς τον Θεό.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
-Γέροντα, στενοχωριέμαι γιατί έχω πολλά προβλήματα υγείας.
– Όλα να τα δέχεσαι σαν μεγάλα δώρα του Θεού. Ο Θεός δεν είναι άδικος. Στον ουρανό θα έχης πολλά να απολαύσης θα έχης σύνταξη μεγάλη, εάν δεν την μειώσης μόνη σου με τον γογγυσμό.
– Πώς, Γέροντα, αφού τώρα δεν νιώθω μέσα μου τον ουρανό;
– Δε νιώθεις τον Ουρανό, γιατί δεν δοξολογείς τον Θεό. Όταν ο άνθρωπος κινήται στον χώρο της δοξολογίας,… χαίρεται με όλα. Υπάρχουν κοσμικοί άνθρωποι που θα μας κρίνουν εμάς τους μοναχούς. Να δήτε οι Βεδουίνοι τι ταλαιπωριά περνούν, αλλά ευχαριστούν τον Θεό και είναι χαρούμενοι! Το σιτάρι δεν το καθαρίζουν, για να βγάλουν την πέτρα, αλλά το αλέθουν όπως είναι, και το ψωμί τους είναι όλο πέτρα!
Και οι τροφές τους, φαίνεται, δεν έχουν τα απαραίτητα συστατικά, ασβέστιο κ.λπ., οπότε τα δόντια τους καταστρέφονται τελείως. Και βλέπεις Βεδουίνους να έχουν μόνον ένα δόντι και να χαίρωνται σαν να είναι το δόντι μαργαριταρένιο. Και άλλος του λείπει ένα δόντι και αισθάνεται μειονεκτικά. Με όλα αυτά που ακούτε, να κινήσθε συνέχεια στην δοξολογία να δοξάζετε μέρα-νύχτα τον Θεό για τις ευεργεσίες Του.
***
Νάσαι χαρούμενος και μην απογοητεύεσαι ποτέ
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Αναστασιάδης Ν. Σάββας με τον γέροντα Παΐσιο τον Αγιορείτη:
….Μου λέει: «Μην χάνεις τη χαρά και την ηρεμία σου, παιδί μου, να έχεις θάρρος, νάσαι χαρούμενος για την αγάπη του Θεού και να μην απογοητεύεσαι ποτέ. Πάνω στη γη, δίνουμε καθημερινά εξετάσεις για την άλλη ζωή. Να μην βγάλεις ποτέ από το μυαλό σου πως η αγάπη για τον πλησίον και η ταπείνωση, είναι οι μεγαλύτερες αρετές».
Λίγο πριν βγούμε έξω, βάζει το άγιό του χέρι στον ώμο μου και με τον πειστικό και διορατικό του λόγο συμπληρώνει: «Θάχεις την προστασία του Θεού, εγώ θα προσεύχομαι για σένα, φρόντισε κι εσύ να είσαι στο δρόμο του Κυρίου και όλα θα πάνε καλά. Μην ανησυχείς. Σε λίγα χρόνια, όταν θα φτάσεις στα τριάντα τέσσερά σου τα προβλήματα θ΄ αρχίσουν να υποχωρούν. Ο καλός Θεός θα αρχίσει να σε ξεκουράζει από το βαρύ φορτίο και στον δύσβατο δρόμο θα αρχίσουν να φυτρώνουν λουλούδια».