Δοκίμασε να κάνει ένα μικρό αυτοκίνητο, ένα μικρό καταφύγιο πάνω σέ ρόδες αλλά το κράτος και η κοινωνία τον πολέμησαν κόβοντάς του τα φτερά
Χάντζος Φίλιππος
Επί τού θέματος έχω νά καταθέσω
σκέψεις απ’ τίς οποίες κρίνεται η
ενημέρωση.
Νομίζω ότι η άγνοια επί τού θέματος
(εντός τής ελλαδικής
πραγματικότητας) καί ο στοχευμένος
ενθουσιασμός τής εναλλακτικολογίας,
είναι συμπόρευση μέ τό πρόβλημα.
Η μετατροπή φορτηγού σέ τροχόσπιτο
απαγορεύεται στή χώρα μας.
Στό εξωτερικό μπορείς νά έχεις ένα
φορτηγό ως ΙΧΕ χωρίς καμμία
επαγγελματική ιδιότητα πού νά
δικαιολογεί χρήση φορτηγού.
Βέβαια, εδώ δίνω μία δικαιολογία στό
κράτος εξαιτίας τών ρομά πού
παράνομα, μετατρέπουν φορτηγά σέ
σπίτια καί κανείς δέν μιλά.
Τό άλλο είναι ότι οι διάφοροι
επιχειρηματίες τουριστικών
καταλυμάτων θεωρούν ότι θά
επλήττοντο όπως καί οι μαντράδες
πού πουλάνε καινούργια ή
μεταχειρισμένα αυτοκινούμενα
τροχόσπιτα.
Επίσης, στήν τάση πού έχει ο
νεοέλληνας νά φτιάχνει πατέντες
ακραία επικίνδυνες αρκεί νά είναι
φτηνές καί βολικές.
Απαντώ καί ώς πρώην οδηγός
διανομών πού έκανα ΑΓΏΝΑ νά ψάχνω
εργοδότη πού νά έχει φορτηγό πού νά
πληρεί τά νόμιμα.
Εδώ μπορώ νά γράψω βιβλίο.
Ξέρεις τί σημαίνει νά κουβαλώ
προσωπικό μέσα σέ κλειστό φορτηγό?
Νά παρακαλάω νά αλλάξω λάστιχα
(στό ίδιο φορτηγό!) όταν οι ραγάδες
στό πλάϊ τών ελαστικών, ήταν
ορατές από πολλά μέτρα μακρυά?
Καί δέν μιλάω για έναν εργοδότη, αλλά,
για τούς περισσότερους..
Όμως, τό μεγάλο απαγορευτικό
είναι η στέρηση τής ελευθερίας.
Η απεξάρτηση απ’ τό κράτος καί
τήν ισόβια εκμετάλλευση.
Δέν πρέπει νά είσαι αυτόνομος.
Δέν πρέπει νά επινοείς (μέ θετική
σκέψη), πρακτικές αυτονομίας.
Πρέπει νά σέρνεσαι, νά πληρώνεις
συνέχεια, νά είσαι τό δέρμα πού όσο
ζεί θά σέ γδέρνει τό κράτος.
Δέν πρέπει κάν νά έχεις θετική σκέψη,
αλλά, νά τοξικοποιείσαι καθημερινά.
Άλλο ένα αρνητικό άτομο σέ μιά
αντιπαραγωγική κοινωνία (κοινωνία
έντασης, όχι απόδοσης..)
Η μετατροπή ενός φορτηγού σέ
αυτοκινούμενο τροχόσπιτο είναι μία
λύση αυτονομίας ζωής καί περιήγησης,
πού όχι μόνο περιορίζει διάφορα
ηλίθια, περιττά καί κρατικά
επιβεβλημένα οικονομικά έξοδα, αλλά,
απογαλακτίζει τόν πολίτη απ’ τό
κράτος.
Άν βρείς τήν ελευθερία σου μέσα σέ
ένα οικονομικό πλήν όμως,
λειτουργικό αυτοκινούμενο, τότε,
έχεις πάψει νά πληρώνεις ισόβια
χαράτσια στό κράτος, αλλά, καί σέ
διάφορους επαγγελματίες ιδιώτες πού
κι αυτοί πλαισιώνουν τό κράτος.
Σκέψου πόσες τεχνικές ειδικότητες
καί πόσοι επιχειρηματίες τρώνε ψωμί
από τήν χτιστή κατοικία, τήν στατική
κατοικία.
Όλοι αυτοί συνδέονται άμεσα μέ τά
δίκτυα εξουσίας τοπικά καί..εθνικά.
Ο δικός μου ο πατριωτισμός δέν έχει
καμμία σχέση μέ όλ’ αυτά τά τοπικά
καί εθνικά μπορντέλα.
Καί τώρα, μπαίνω στό πιό σημαντικό:
τήν κοινωνική νοοτροπία.
Δοκίμασα νά κάνω ένα μικρό
αυτοκίνητο, ένα μικρό καταφύγιο
πάνω σέ ρόδες.
Θά κάλυπτα τήν φτηνή διανυκτέρευση,
μέ περιήγηση, φυσιολατρία καί
πεζοπορία.
Ίσως καί εποχική εργασία.
Ίσως, θά είχα ευκαιρία νά γνωρίσω καί
νά συναναστραφώ μέ ανθρώπους
αναλόγου τρόπου ζωής χωρίς
πληκτρολόγιο.
Έτσι νόμιζα.
Πόσο αφελής ήμουν..
Πόσο..κορόϊδο.
Έκανα μηχανική ανακαίνιση στό
αυτοκίνητο.
Μετά, έκανα μικρές προσαρμογές
στό εσωτερικό πού σαφώς καί δέν
ήταν παράτυπες.
Μάλιστα, πέρασα ΚΤΕΟ χωρίς καμμία
ειδική προετοιμασία καί πήρα
αυθόρμητα συγχαρητήρια από τόν
τεχνικό υπεύθυνο, για τήν άψογη
κατάσταση τού αυτοκινήτου.
Επί έναν χρόνο, είχαν προηγηθεί
ατέλειωτες ώρες παρουσίας στό
συνεργείο, μέρες ολόκληρες έρευνα
αγοράς, απαραίτητες αναβαθμίσεις
καί προσαρμογές.
Και ήρθε εκείνη η μέρα πού τά
ακύρωσε όλα..
Αιτία ?
Η κοινωνική νοοτροπία..
— ” Ποιός είναι αυτός ? “
Έχω υποστεί βαναυσότητα από
συμπεριφορές κατοίκων χωριών
ακόμα καί μικρών πόλεων, πού
ειλικρινά, δέν περίμενα ότι θά
αντιμετωπίσω.
Οι Έλληνες έχουν γίνει πολύ χαμηλός
λαός.
Δέν είναι η απορία.
Αυτή είναι δικαιολογημένη ως ένα
σημείο.
Είναι ο τρόπος πού επιλέγουν οι
συμπολίτες νά επεμβαίνουν στήν
ιδιωτικότητα τών άλλων.
Δέν θά αναφερθώ στήν
προκλητικότητα τής αστυνομίας πού
πάντα όπλιζε η αναίσχυντη
επιθετικότητα τής τοπικής κοινωνίας.
Άλλωστε, χωριάτες καί μπάτσοι
έχουν κάνει δίκτυα μοιρασιάς από
δεκαετίες κι εδώ συμπλέκονται καί
πολιτικά συμφέροντα πού ξεκινούν
καί επιστρέφουν στήν κεντρική
διοίκηση.
Ο κοινωνικός σαδισμός καί η
κοινωνική ψυχοπαθολογία είναι τόσο
θεμελιωμένα, πού αντιμετωπίζουν
έναν εσωτερικό τουρίστα ως
τρομοκράτη, ως ύποπτο σειριακό
δολοφόνο.
Καί αναφέρομαι σέ πόλεις όπως η
Κατερίνη, ο Πολύγυρος πού σίγουρα
γνωρίζουν από τουρισμό κι άλλες
πόλεις όπως η Νάουσα, πού
γνωρίζουν από ροή επισκεπτών πού
υποστηρίζουν τήν τοπική οικονομία.
Τίποτα !
Είμαστε πίθηκοι..
—- ΕΡΩΤΉΣΕΙΣ :
Πώς μπορεί νά είσαι άψογος, νά μήν
ενοχλείς, νά δηλώνεις φανερή
παρουσία καί αγαπητική πεζοπορική
δραστηριότητα, νά αφοσιώνεσαι σ’
αυτά καί νά μήν ανακατεύεσαι πουθενά,
νά ενισχύεις τήν τοπική οικονομία πού
παραπαίει, νά εφαρμόζεις
υποδειγματικά κάθε γραπτό καί
άγραφο νόμο καί κανόνα, αλλά, όταν
μπαίνεις σέ ένα τοπικό super ενίοτε
μεγάλης αλυσίδας, τό προσωπικό νά
σέ αντιμετωπίζει ως εγκληματία??
Απλά, επειδή έτσι επέβαλλε τό τοπικό
κουτσομπολιό??
Η βασική τοπική ασχολία.
Η εμπλοκή στίς ζωές τών άλλων..
Χωρίς τσίπα.
Από τοπικούς κατοίκους πού
επιμένουν νά συμπεριφέρονται
χαιρέκακα αντικοινωνικά.
Αυτοί πού επιβιώνουν από τίς
κοινοτικές επιδοτήσεις, δηλαδή, τήν
έμμεση καί άμεση φορολογία όλων.
Ακόμα θά ήταν τσομπάνοι άν δέν
διορίζονταν κάπου στό Δημόσιο ή σέ
μία ιδιωτική θέση εργασίας κάποιας
μεγάλης εταιρείας πού άνοιξε
κατάστημα στόν τόπο τους.
Καί πού για νά βρούνε λύση στή ζωή
τους πρέπει νά πάνε Αθήνα,
Θεσσαλονίκη, εξωτερικό όπου εκεί
κανείς δέν τούς ενοχλεί όπως αυτοί
ενοχλούν όσους επισκέπτονται τόν
τόπο τους μέ ένα αυτοκίνητο ως
πρακτική λύση καταλύματος πού
άλλωστε, δέν βγαίνει έξω από τά
γενικά όρια χρήσης τού αυτοκινήτου.
Έχετε δεί πώς οδηγάνε στά χωριά?
Έχετε δεί πόσα ανήλικα οδηγάνε
μηχανάκια καί αυτοκίνητα καί κάνουν
κόλπα μέσα σέ κατοικημένες
περιοχές?
Δίπλα σέ παππούδες καί καροτσάκια
μέ μωρά καί κανείς δέν μιλά?
Έχετε δεί ή ακούσει νά ελέγχονται από
τήν τοπική αστυνομία?
Έστω μιά φορά ?
Για σχέση εξάρτησης βλέπε παραπάνω.
Η κοινωνική διαπλοκή χτίζει τήν
εξουσία.
Άς μή γελιόμαστε.
Είμαστε ένας κακός λαός.
Μέ κακά χαρακτηριστικά.
Ο κακός χαρακτήρας εκδηλώνεται
παντού.
Βρίσκει δικαιολογίες καί προφάσεις.
Η γενική κρίση είναι άλλη μιά
δικαιολογία, δέν είναι η αιτία.
Σήμερα, δέν υπάρχει άγνοια.
Ζούμε στήν εποχή τής
υπερπληροφόρησης.
Άρα, κάθε πράξη, είναι επιλογή.
Μέ αφορμή ένα πραγματικό
οργανόγραμμα ζωής πάνω σέ
αυτοσχέδιο τροχόσπιτο, έγινε
σύντομη απόπειρα περιγραφής τών
συνθηκών από προσωπικό βίωμα.
Όμως, κάθε προσωπικό βίωμα είναι
κοινωνική εμπειρία, υποχρεωτικά.
Ο κοινωνικός χαρακτήρας είναι
ομαδική επιλογή.
Ακόμα πιό επιβαρυντικά υπεύθυνη
μέ τήν πανεύκολη πρόσβαση στήν
παγκόσμια πληροφορία.
Τελικά, η κοινωνική νοοτροπία
καθιστά υπόλογο κάθε πολίτη.
Αυτός είναι ο κρατικός κρυφός
σχεδιασμός τής υπερπληροφόρησης.
Τίποτα τζάμπα, τίποτα αθώο, τίποτα
ανεύθυνο..
Η ευκολία μέ τήν οποία κάποιοι
επιλέγουν νά συγκροτούν ομάδες μέ
εκτόπισμα σέ βάρος τών άλλων,
συγκροτεί μιά καθημερινή ζούγκλα.
Τό χάος είναι η δύναμη τής εξουσίας.
Είναι η μεταφορά όλων τών κανόνων
στό κρατικό μονοπώλιο τής βίας,
φανερής, κρυφής, σωματικής,
ψυχολογικής, ατομικής, ομαδικής.
Άν οι πολίτες συμπεριφέρονται
αντικοινωνικά, σαδιστικά, χαιρέκακα,
τότε, δικαιολογούν τόν σαδισμό τής
εξουσίας.
Χάντζος Φίλιππος