Η επιστολή για το Νόμπελ στον Κεμάλ, οι επιστολές του Αγίου Όρους σε Χίτλερ και Μουράτ και όσα δεν σας λένε οι φιλομοναρχικοί αδελφοί μας
της Ελένης Εφραιμίδη
Υπάρχουν κάποια πράγματα που επίτηδες αποκρύβονται σχετικά με την καταστροφή στην Μικρά Ασία και αυτό συμβαίνει γιατί το πνεύμα και η λογική των υπαίτιων της καταστροφής συνεχίζει να κυριεύει ένα μέρος της ελληνικής κοινωνίας.
Ένα από τα ερωτήματα λοιπόν είναι γιατί οι βασιλικοί που κυβερνούσαν, λίγο πριν την καταστροφή, απαγόρευσαν με νόμο του ελληνικού κράτους στους Πόντιους / Μικρασιάτες να φύγουν από την Μικρασία και να γλυτώσουν την γενοκτονία; Οι βασιλικοί – φιλογερμανοί – δεξιοί, δεν θέλανε τους Μικρασιάτες στην Ελλάδα γιατί ήταν Βενιζελικοί! Γιατί αν ερχόντουσαν όλα αυτά τα εκατομμύρια Ελλήνων από την Μικρασία, θα άλλαζαν οι κομματικές ισορροπίες και θα τελείωνε για πάντα η βασιλεία τους στην εναλλαγή της εξουσίας! Οι τότε πρόγονοι της σημερινής νέας δημοκρατίας, θεωρούσαν τους Μικρασιάτες ως μη Έλληνες, τουρκόσπορους που απειλούσαν την υποτιθέμενη καθαρότητα του αίματος που υποτίθεται είχαν μόνο αυτοί!
Φυσικά αυτά δεν θα σας τα πουν ποτέ οι σημερινοί οπαδοί της μοναρχίας, της ΝΔ, του Μεταξά (που τυχαίνει να ήταν και μασόνος), αλλά και του Σαμαρά. Θα σας πουν για το ότι δεν έπρεπε να απελευθερώσουμε την Σμύρνη και την Ιωνία αλλά θα αποκρύψουν ότι οι ηγέτες τους λέγανε τα ίδια για την εκστρατεία στην Μακεδονία με την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, για την Θράκη και την Ήπειρο. Και για αυτά τα εδάφη ήταν αντίθετοι και μαντέψτε το λόγο…
Μα γιατί αυτά τους όριζαν τα Γερμανικά αφεντικά τους. Οι Γερμανοί θέλανε να προστατέψουν τον νούμερο 1 σύμμαχό τους, την Οθωμανική Τουρκία που κατείχε αυτά τα εδάφη εκείνη την εποχή.
Επιπλέον, στην σκληρή καρδούλα τους, οι Μακεδόνες οι Ηπειρώτες, οι Κρητικοί και οι Θράκες δεν ήταν και τόσο Έλληνες όσο οι ίδιοι, οπότε πίστευαν ότι τα ελληνικά στρατεύματα δεν έχουν καμία δουλεία σε εκείνα τα μέρη.
Σλκρηρόκαρδοι, μικρόνοοι, άτεγκτοι. Είναι οι ίδιοι σήμερα που θα τους ακούσετε να κρίνουν τους πάντες πλην των εαυτών τους. Είναι αυτοί που ζωντανεύουν τον όρο “φαρισαίος”, που νιώθουν ότι υπερέχουν πνευματικά έναντι όποιου διαφωνεί με την σκληροκαρδία τους. Είναι αυτοί που θα πουν προδότη τον Άγιο Γρηγόριο τον Ε’, επειδή αφόρισε την Επανάσταση. Προδότες τους Ήρωες της Επανάστασης που υπέγραψαν την επικυριαρχία των Βρεττανών στην Ελλάδα. Προδότες τους Αγιορείτες για τις επιστολές σε Μουράτ και Χίτλερ. Προδότη τον ένα και τον άλλο. Εννοείται ότι όλα αυτά για τα οποία αναφέρονται, δεν είναι όμορφα, εννοείται ότι δεν είναι ωραίο να αφορίζεις την Επανάσταση, να γράφεις επιστολές στον πατέρα του πορθητή και στον Χίτλερ για το πόσο καλός και θεόσταλτος είναι ή να προτείνεις τον Κεμάλ για νόμπελ ειρήνης και να κάνεις συλλείτουργο στην Αγία Σοφιά με τους παπικούς (Κωνσνταντίνος Παλαιολόγος), αλλά ρε αδέρφια σταθείτε μια στιγμή να αναλογιστούμε κάτι. Αν βάλουμε τον καθένα στο μικροσκόποιο, σαν κριτές του κόσμου, θα μείνει έστω ένας ήρωάς μας ή ηγέτης μας άξιος με τα παραμυθένια κριτήρια μας; Ακόμα και οι Άγιοί μας έκαναν λάθη. Ήταν άνθρωποι. Πέφτουμε και ξανασηκωνόμαστε. Δεν είμαστε τέλειοι. Αγαπάμε Τον Τέλειο και αγωνιζόμαστε για μια κατά χάρη σωτηρία.
Οι άτεγκτοί αδερφοί μας που κρίνουν τους πάντες και τα πάντα χωρίς έλεος, κάνουν επιπλέον το γνωστό λάθος γύρω από την ιστορία. Κρίνουν το κάθε ιστορικό γεγονός και τον κάθε υποψήφιο προδότη τους, με τα σημερινά χρονικά δεδομένα και όχι με τα δεδομένα της ιστορικής εποχής.
Ναι, ήταν άσχημο να τυφλώσεις χιλιάδες Βούλγαρους στρατιώτες στην εποχή του Βουλγαροκτόνου αλλά αν δεις την ευρύτερη εικόνα, θα δεις ότι οι νόμοι του τότε κράτους εμπεριείχαν και την τύφλωση για τους υπηκόους που αποσχίζονταν από την επικράτεια της Αυτοκρατορίας (η Βουλγαρία ήταν Βυζαντινή επαρχία εκείνα τα χρόνια). Σκληροί νόμοι σε μία όμως σκληρή εποχή που αν συνέβαινε τώρα θα θύμιζε Άουσβιτς.
Οι επιστολές των Αγιορειτών στον πατέρα του πορθητή, στον σουλτάνο Μουράτ αλλά και στον Χίτλερ αιώνες μετά, έσωσαν το Άγιο Όρος, τα κειμήλια και κυρίως τα Ιερά Λείψανα από την λεηλασία και τον αφανισμό. Εννοείται ότι δεν είναι ωραίο να γράφεις κολακευτικές επιστολές που να εξυμνούν τέρατα όπως ο Μουράτ και ο Χίτλερ ή να είσαι ο ελευθερωτής των Ελλήνων, Ελευθέριος Βενιζέλος και να προτείνεις στην Σουηδική ακαδημία τον Κεμάλ για νόμπελ ειρήνης αλλά γιατί δεν αναρωτιόμαστε γιατί συνέβησαν αυτά τα γεγονότα; Οι Βούλγαροι ήταν έτοιμοι να μεταφέρουν μέχρι και τους λίθους των μοναστηριών του Άθωνα στην Βουλγαρία και η επιστολή των Αγιορειτων στον Χίτλερ τους πήρε την μπουκιά μέσα από το στόμα. Το ίδιο και στα χρόνια του Μουράτ που οι Τούρκοι ήταν έτοιμοι να απογυμνώσουν όλο το Άγιο Όρος. Μετά την ήττα του ελληνικού στρατού στην Μικρασία, οι Τούρκοι απαιτούσαν την επαναφορά της Ελλάδας στα σύνορα πριν τους Βαλκανικούς. Δηλαδή Ελλάδα ως την Λάρισα. Δεν τους αρκούσε ως σύνορο ο Έβρος. Είχαν νικηφόρο στρατό, είχαν στήριξη οικονομική από τους Σοβιετικούς, είχαν όπλα και πολεμοφόδια και κυρίως είχαν την πλήρη στήριξη των πρώην συμμάχων μας. Εννοείται ότι δεν είναι ωραίο να προτείνεις τον σιχαμερό Κεμάλ για κανενός είδους βραβείο παρά μόνο για του πιο μισητού τέρατος αλλά η επιστολή αυτή έκανε αυτό το τέρας να νομίσει ότι ανήκει στο ανθρώπινο πολιτισμένο είδος και να συμφωνήσει να ειρηνέψει. Είναι καλή η επιστολή; Φυσικά όχι. Μακάρι να υπήρχε άλλος τρόπος. Μακάρι να μην κινδύνευε η Ελλάδα να γυρίσει στα σύνορα μέχρι την Λάρισα και οι ηγέτες μας να μην φοβόντουσαν ότι θα χάσουμε όλα όσα με κόπο και αίμα είχαμε κερδίσει.
Μακάρι ο Άγιος Πατριάρχης Γρηγόριος Ε’ να έβρισκε έναν καλύτερο τρόπο να προστατέψει τα εκατομμύρια Ρωμιών από τα οθωμανικά εδάφη από αυτόν του δήθεν αφορισμού της Επανάστασης, αλλά ό,τι έπραξε το έκανε από την αγάπη του στο Γένος και από την οδύνη του να βλέπει οικογένειες Ρωμιών με μικρά μωρά να σφαγιάζονται.
Μην είμαστε σκληρόκαρδοι, άτεγκτοι, μικρόνοες και κριτές των πάντων.
Ας μην είμαστε τόσο επικριτικοί και αυστηροί με τους ηγέτες και τους ήρωες του Γένους.
Χρωστάμε πολλά στο Άγιο Όρος, παρά τα λάθη του, στους Ήρωες της Επανάστασης, παρά τα λάθη τους, στον Ελευθέριο Βενιζέλο, παρά τα λάθη του. Λάθη έχουν γίνει μέχρι και από τον Καποδίστρια. Μέχρι και ο αγαπημένος μας Άγιος Κωνσταντίνος έκανε λάθη. Κρατάμε τα θετικά. Μην αποκαθηλώνουμε τους ηγέτες και τους ήρωες μας γιατί έτσι κόβουμε τις ρίζες μας, μένουμε απογυμνωμένοι και θα κριθούμε από Τον μόνο Τέλειο, με το ίδιο νόμισμα.