Η παγκόσμια ελίτ προετοιμάζεται για το πυρηνικό ολοκαύτωμα, χτίζοντας υπόγειες πολυτελείς επαύλεις, πιστεύοντας ότι θα ξεγελάσει το θάνατο
Στην εποχή που η τεχνολογία υπόσχεται να λύσει κάθε πρόβλημα, από τη μοναξιά μέχρι τη γήρανση, ορισμένοι από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους του πλανήτη φαίνεται πως έχουν βρει τη δική τους… επίγεια λύση για την αιωνιότητα: ένα υπόγειο καταφύγιο με αυτόνομη ενέργεια, γεννήτριες και κονσέρβες για δέκα χρόνια.
Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, ιδρυτής του Facebook και εραστής της ιδιωτικότητας —της δικής του, εννοείται— κατασκευάζει στο νησί Καουάι της Χαβάης το Koolau Ranch, μια αυτοκρατορία 1.400 στρεμμάτων. Πίσω από έναν τοίχο δύο μέτρων, όπου ούτε το βλέμμα του ήλιου δεν περνά, απλώνεται ένα έργο που θυμίζει περισσότερο φρούριο του Μεσαίωνα παρά εξοχική κατοικία.
Οι εργάτες, δε, δεσμεύονται με ρήτρες σιωπής — γιατί τίποτα δεν πρέπει να διαρρεύσει από την κιβωτό του Νέου Κόσμου.
Όταν ρωτήθηκε αν πρόκειται για καταφύγιο «τέλους του κόσμου», εκείνος απάντησε με το γνωστό του χαμόγελο: «Όχι, απλώς ένα μικρό υπόγειο». Μια αποθήκη, φαντάζομαι, για τα κονσέρβα με χαβιάρι και το εφεδρικό Wi-Fi.
Αλλά η φήμη, όπως πάντα, τρέχει πιο γρήγορα από τα δελτία τύπου.
Οι τοπικές εφημερίδες μιλούν για ένα οχυρό που κρύβει μέσα του όχι την τεχνολογία του μέλλοντος, αλλά τον αρχέγονο φόβο του ανθρώπου: να μη χαθεί ό,τι κατέκτησε. Και όταν ο άνθρωπος αυτός είναι δισεκατομμυριούχος, ο φόβος του πολλαπλασιάζεται — όχι γιατί έχει να χάσει τη ζωή του, αλλά γιατί έχει να χάσει τα πάντα μαζί με αυτήν.
Και δεν είναι μόνο ο Ζούκερμπεργκ.
Από τον Ριντ Χόφμαν του LinkedIn, που μιλά για «ασφάλιση αποκάλυψης», μέχρι τον Σαμ Άλτμαν της OpenAI και τον Πίτερ Τιλ, που οραματίζονται απομονωμένα καταφύγια στη Νέα Ζηλανδία, όλοι φαίνεται να συμμετέχουν σε μια νέα μορφή επενδυτικού πυρετού: τον φόβο της ίδιας τους της προόδου.
Η τεχνητή νοημοσύνη, που κάποτε υποσχόταν να μας ελευθερώσει από τους περιορισμούς της ύλης, τώρα τους ωθεί να σκάβουν βαθιά στη γη — μήπως και προλάβουν να σωθούν από το δημιούργημά τους.
Ο Ίλια Σούτσκιβερ της OpenAI φέρεται να είπε, έστω και μισοαστεία, πως η εταιρεία πρέπει να φτιάξει «ένα bunker πριν δημοσιεύσει την AGI».
Ένα bunker! Για να προστατευτούν, υποθέτω, από την ίδια τη νοημοσύνη που ονειρεύονται να δημιουργήσουν. Ένα σκηνικό σχεδόν βιβλικό: ο άνθρωπος που παίζει Θεό, να φοβάται μήπως το πλάσμα του τον εκδικηθεί.
Αλλά βέβαια, δεν είναι πρώτη φορά που ο άνθρωπος μπλέκει στα δίχτυα της ίδιας του της φιλοδοξίας. Από τον πύργο της Βαβέλ μέχρι τα υπόγεια bunker της Silicon Valley, η ιστορία επαναλαμβάνεται: το ύψος που θέλουμε να φτάσουμε είναι αντιστρόφως ανάλογο με το βάθος στο οποίο τελικά καταφεύγουμε.
Στο μεταξύ, οι υπόλοιποι παρακολουθούμε με δέος και μια δόση ειρωνείας.
Ενώ εκείνοι μιλούν για υπερνοημοσύνη, για «τεχνολογική μοναδικότητα» και για μέλλον χωρίς ασθένειες ή εργασία, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το πιο απλό, το πιο καθολικό δεδομένο: όλοι πεθαίνουμε.
Ο τοίχος των δύο μέτρων στη Χαβάη δεν θα κρατήσει έξω το αναπόφευκτο.
Ούτε το καταφύγιο στη Νέα Ζηλανδία θα τους εξασφαλίσει θέση στην αιωνιότητα.
Μπορεί να αγοράζουν γη, εταιρείες, νησιά και δορυφόρους —
αλλά η αθανασία δεν διατίθεται ακόμα για πώληση.
Και όσο η Silicon Valley ψάχνει τρόπους να “ανεβάσει” το ανθρώπινο πνεύμα στο cloud, το μόνο σύννεφο που τελικά θα μας σκεπάσει είναι εκείνο της κοινής μας μοίρας.
Ίσως, λοιπόν, αντί για bunker, να χτίσουμε κάτι άλλο:
μια ψυχή έτοιμη για την «άνω ζωή».
Γιατί όταν σβήσουν τα φώτα, τα bitcoin και οι γεννήτριες,
ο μόνος πλούτος που θα έχει αξία θα είναι εκείνος που δεν αποθηκεύεται — αλλά χαρίζεται.
Ρωμιοί της Πόλης
romioitispolis.gr