Κύριε Ιησού Χριστέ, Νικητή του κόσμου, βοήθησέ μας να νικήσουμε τον κόσμο με την πίστη μας σε Εσένα… Αύτη εστίν η νίκη η νικήσασα τον κόσμον, η πίστις ημών.. Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς – Αγίου Λουκά Κριμαίας
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
« Αύτη εστίν η νίκη η νικήσασα τον κόσμον, η πίστις ημών » (Α Ιωάννου 5: 4).
Ο Χριστός ο Κύριος νίκησε τον κόσμο. Αυτή, αδελφοί, είναι επίσης και δική μας νίκη. Οι απόστολοι νίκησαν τον κόσμο και αυτή είναι δική μας νίκη. Οι άγιοι, παρθένες και μάρτυρες, νίκησαν τον κόσμο και αυτή είναι δική μας νίκη. Αδελφοί, δεν υπάρχει τίποτα πιο ισχυρό στον κόσμο από την χριστιανική πίστη. Τα βέλη που χτύπησαν αυτή την Πίστη, έγιναν ως βέλη νηπίων και έσπασαν, αλλά η Πίστη παρέμεινε. Οι βασιλείς που πολέμησαν εναντίον της καταπνίγηκαν από το ανάθεμα της δικής τους κακουργίας. Τα βασίλεια που διεξήγαγαν πολέμους εναντίον αυτής της Πίστης, καταστράφηκαν. Οι πόλεις που απέρριψαν αυτή την Πίστη, καταπλακώθηκαν από τα συντρίμμια τους. Οι αιρετικοί, που διέστρεψαν αυτήν την Πίστη, έχουν χαθεί ψυχή τε και σώματι και αναχώρησαν από αυτόν τον κόσμο με το ανάθεμα, αλλά αυτή η Πίστη παρέμεινε.
Αδελφοί, όταν ο κόσμος μας καταδιώκει με τους πειρασμούς του: τον πειρασμό της εξωτερικής ομορφιάς, τον πειρασμό του πλουτισμού, τον πειρασμό των ηδονών, τον πειρασμό της παροδικής δόξας- με τι θα αντισταθούμε και με τι θα νικήσουμε αν όχι με αυτή την Πίστη; Πράγματι, δεν υπερισχύουμε με τίποτα άλλο, παρά με την αήττητη Πίστη, η οποία γνωρίζει κάτι μεγαλύτερο από όλο τον πλούτο αυτού του κόσμου.
Όταν όλοι οι πειρασμοί αυτού του κόσμου αποκαλύπτουν την άλλη όψη τους, όταν η ομορφιά μετατρέπεται σε ασχήμια, η υγεία σε ασθένεια, τα πλούτη σε φτώχεια, η δόξα σε ατιμία, η εξουσία σε ταπείνωση και η ανθηρή φυσική ζωή σε σήψη και δυσωδία – πως θα ξεπεράσουμε αυτή τη θλίψη, τη φθορά και τη δυσωδία και θα διατηρήσουμε τους εαυτούς μας αλώβητους από την απελπισία, αν όχι με αυτή την Πίστη; Στην πραγματικότητα, με τίποτα άλλο, παρά με την ακατανίκητη αυτή Πίστη, που μας διδάσκει τις αιώνιες και αναλλοίωτες αξίες της Βασιλείας του Χριστού.
Όταν ο θάνατος δείχνει την καταστροφική δύναμη του στους πλησίον μας, στους συγγενείς και στις οικογένειές μας, ακόμη και στα λουλούδια και στις καλλιέργειές μας, στα έργα των χεριών μας και, όταν δείχνει τα δόντια του σε εμάς τους ιδίους, με τι άλλο παρά με την Πίστη θα νικήσουμε το φόβο του θανάτου και με τι άλλο θα ξεκλειδώσουμε τις πύλες της ζωής, που είναι ισχυρότερη από το θάνατο; Στην αλήθεια, με τίποτα άλλο εκτός από αυτή την αήττητη Πίστη, η οποία γνωρίζει την Ανάσταση και τη ζωή χωρίς θάνατο.
Ω, Κύριε Ιησού Χριστέ, Νικητή του κόσμου, βοήθησέ μας να νικήσουμε τον κόσμο με την πίστη μας σε Εσένα.
Ότι Σοι πρέπει πάσα δόξα τιμή και προσκύνηση εις τους αιώνας. Αμήν.`
(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Οχρίδας», εκδ. Άθως)
***
Κύριε, πρόσθες ημίν πίστιν
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
– Γέροντα, στα κράτη που είχαν ολοκληρωτικό καθεστώς είναι ακόμη δύσκολη η κατάσταση.
– Ναί, αλλά πόσοι μάρτυρες θα βγουν από αυτούς που κράτησαν την πίστη τους μέσα στα ολοκληρωτικά καθεστώτα! Μου έλεγε ένας Ρώσος που πήγε στην Ρωσία ύστερα από χρόνια: «Με πλησίασε μια γιαγιά που με γνώριζε από παλιά και μου είπε: “Μ᾿ αυτό το παλτό πηγαίνεις στο Άγιον Όρος;”. “Ναί, μ᾿ αυτό”, της είπα. Βούρκωσαν αμέσως τα μάτια της, πήρε το παλτό και το φιλούσε η καημένη, για να πάρη ευλογία». Βλέπεις, η πίστη, όσο καταπιέζεται, τόσο δυναμώνει. Είναι σαν ελατήριο πού, όσο περισσότερο το πιέση κανείς, με τόσο μεγαλύτερη δύναμη θα τιναχθή. Κάποτε κουράζεται εκείνος που το πιέζει, το αφήνει και τινάζεται.
Στα θέματα της πίστεως και στα θέματα της πατρίδος δεν χωράνε υποχωρήσεις· πρέπει να είναι κανείς αμετακίνητος, σταθερός.
Η κοσμική λογική κλονίζει την πίστη. «Εάν έχητε πίστιν και μη διακριθήτε, πάντα όσα εάν αιτήσητε εν τη προσευχή πιστεύοντες, λήψεσθε», είπε ο Κύριος. Όλη η βάση εκεί είναι. Στην πνευματική ζωή κινούμαστε στο θαύμα. Ένα συν δύο δεν κάνει πάντα τρία∙ κάνει και πέντε χιλιάδες και ένα εκατομμύριο!
Χρειάζεται καλή διάθεση και φιλότιμο. Γιατί, αν ο άνθρωπος δεν έχη καλή διάθεση, τίποτε δεν καταλαβαίνει. Να, και για την Σταύρωση του Χριστού, τόσες λεπτομέρειες είχαν πει οι Προφήτες- μέχρι και τί θα κάνουν τα ιμάτιά Του, τί θα κάνουν τα χρήματα της προδοσίας, ότι θα αγοράσουν μ’ αυτά τον αγρό του Κεραμέως, για να θάβουν τους ξένους-, αλλά, οι Εβραίοι πάλι δεν καταλάβαιναν. «Ο δε παράνομος Ιούδας ουκ ηβουλήθη συνιέναι»…
Μεγάλο πράγμα η πίστη! Βλέπετε, και ο Απόστολος Πέτρος με την πίστη βάδισε πάνω στα κύματα. Μόλις όμως μπήκε η λογική, άρχισε να βουλιάζη .
Να παρακαλούμε τον Χριστό να μας προσθέση πίστη και να μας την αυξήση. Στον Χριστό τί είπαν οι Απόστολοι; «Πρόσθες ημίν πίστιν» δεν είπαν; Όταν λές «πρόσθες», σημαίνει ότι εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου στον Θεό. Γιατί, αν δεν εμπιστεύεται κανείς τον εαυτό του στον Θεό, τί να του προσθέση ο Θεός; Ζητάμε από τον Θεό να μας προσθέση πίστη, όχι για να κάνουμε θαύματα, αλλά για να Τον αγαπήσουμε περισσότερο.
Με την προσευχή δυναμώνει η πίστη. …κάθε φορά που κάνει τον σταυρό του ο Χριστιανός, προσκυνάει το σωτήριο Πάθος του Κυρίου και επικαλείται την δύναμη του Σταυρού, που είναι η δύναμη του σταυρικού θανάτου του Χριστού μας. Όταν λέμε «Σταυρέ του Χριστού, σώσον ημάς τη δυνάμει σου», επικαλούμαστε την δύναμη της σταυρικής θυσίας του Κυρίου. Γι᾿ αυτό έχει μεγάλη δύναμη ο Σταυρός. Αν λ.χ. βρέχη και πέφτουν κεραυνοί, μπορεί έναν μεγάλο σιδερένιο σταυρό σε ένα καμπαναριό να τον χτυπήση ο κεραυνός. Αν όμως είναι εκεί κάτω ένας Χριστιανός που έχει ένα τόσο μικρό σταυρουδάκι και πη «Σταυρέ του Χριστού, σώσόν με τη δυνάμει σου», δεν τον χτυπάει ο κεραυνός. Εκεί λειτουργούν οι φυσικοί νόμοι και πέφτει ο κεραυνός πάνω στον σταυρό και τον ρίχνει κάτω. Εδώ φυλάει τον πιστό ένα τόσο δά σταυρουδάκι, γιατί επικαλέσθηκε την δύναμη του Σταυρού. Από το βιβλίο: «Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου Πάθη και αρετές (Λόγοι Ε’).»
«Αύτη εστίν η νίκη η νικήσασα τον κόσμον, η πίστις ημών» (Α’ Ιω. 5, 4)
Αγίου Λουκά Κριμαίας
«Ας μην αφήσουμε τον εαυτό μας να αμφιβάλλει για την ύπαρξη του πνευματικού κόσμου και με όλη την καρδιά να πιστεύουμε ότι πάνω απ’ όλο τον κόσμο, ορατό και αόρατο, είναι Κύριος ο Θεός, Ποιητής και Κυβερνήτης πάντων.
Μερικοί άθεοι επιστήμονες περιφρονούν τη θρησκεία. Λένε πως δεν πρέπει να συζητάμε για κάτι που δεν μπορούμε να ερευνήσουμε και ότι ανόητοι είναι αυτοί που μιλάνε για άλλη ζωή και άλλον αόρατο κόσμο.
Εφόσον όμως αρνούνται την πίστη, μπορούν να πουν ότι η επιστήμη, με την οποία ερευνούν και εξετάζουν τη φύση και τον ορατό αυτό κόσμο, προχωρούν χωρίς πίστη; Μπορούν να πουν ότι η πίστη αφορά μόνο τους θρησκευόμενους; Όχι δεν μπορούν να πουν αυτό, γιατί και στην επιστήμη, στη λογική εξέταση των πραγμάτων του κόσμου, αναπόφευκτα επιτρέπουν την πίστη. Έχουν δική τους πίστη, όχι θρησκευτική, αλλά είναι πίστη, γιατί πιστεύουν πολλά που πρακτικά δεν μπορούν να τα αποδείξουν. Και πάντα, σε όλες τις περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας, σημαντική θέση στην επιστήμη είχε η επιστημονική πίστη.
Μέχρι πρόσφατα κανείς από τους επιστήμονες δεν μπορούσε να φανταστεί ότι τα άτομα, τα οποία απαρτίζουν την ύλη, μπορούν να διαμεριστούν σε πιο μικρά στοιχεία. Υπήρχε μια καθολική πίστη σε όλο τον επιστημονικό κόσμο ότι το άτομο είναι ένα ακατάτμητο στοιχείο. Όμως η πίστη τους ξεγελάστηκε πριν 40 – 50 χρόνια, επειδή η ανακάλυψη της ραδιενέργειας έδειξε σε όλους ότι τα άτομα διασπώνται. Τέτοια ναυάγια της επιστημονικής θεωρίας και πίστεως υπήρχαν πολλά στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μετά όταν αποδείχτηκε ότι τα άτομα διαμερίζονται, εμφανίστηκε η πίστη στα ηλεκτρόνια, τα οποία θεωρήθηκαν τώρα η μικρότερη αδιάσπαστη ποσότητα ύλης. Τώρα όλος ο επιστημονικός κόσμος πιστεύει στο ηλεκτρόνιο. Θέλω όμως να ρωτήσω· «Έχει δει κανείς απ’ αυτούς το ηλεκτρόνιο;» Όχι, κανείς. Μήπως κανείς το ψηλάφησε; Πάλι κανείς. Κάποιος το ζύγισε; Όχι. Τότε γιατί το πιστεύουν; Μου απαντούν: «Το πιστεύουμε γιατί βλέπουμε τις εκδηλώσεις του». Συμφωνώ γιατί ξέρω την αξία της γνώσης του αόρατου από τις εκδηλώσεις του.