Όμορφη και νοσταλγική ατμόσφαιρα στην Πόλη των Ονείρων μας…
Η νύχτα έχει πέσει απαλά πάνω από την Πόλη.
Ο δρόμος φωτίζεται από τα παλιά, ρομαντικά φανάρια και τις βιτρίνες των καταστημάτων. Οι ήχοι από τα βήματα του κόσμου, οι χαμηλόφωνες κουβέντες και τα γέλια μπλέκονται με μελωδίες από κάποιον πλανόδιο μουσικό που παίζει ένα βιολί ή κάποιο ανατολίτικο ούτι.
Το κόκκινο τραμ περνάει αργά, κουβαλώντας επιβάτες και αναμνήσεις από άλλες εποχές, μια γλυκιά σύνδεση του χθες με το σήμερα.
Από τα ανοιχτά καφέ ξεχύνονται αρώματα από τούρκικο καφέ, λουκούμια και παγωμένο καϊμάκι. Περνάς δίπλα από ένα παλιό ζαχαροπλαστείο — ίσως το Inci με τα ιστορικά του profiterole — και σου ‘ρχεται στο νου μια εποχή που όλα έμοιαζαν πιο απλά.
(…)Χέρι-χέρι με αγαπημένα πρόσωπα, βολτάρεις χωρίς βιασύνη. Η ζέστη της μέρας έχει υποχωρήσει και ένα αεράκι φυσάει από τον Βόσπορο. Οι πέτρες του δρόμου κρατούν ακόμη λίγη από τη θέρμη του ήλιου ,σαν να φυλούν τις ιστορίες τόσων περασμένων γενεών.
Πόσο όμορφη και πόσο νοσταλγική ατμόσφαιρα, η καλύτερη στιγμή για να πούμε καληνύχτα φίλοι μου.
σχόλιο Panos Christodoulou: Μιά βόλτα απ το Νιχώρι μέχρι τα Θεραπειά ποδαράτο σε ρυθμό περιφοράς εικόνας. Και εκεί σε μικρό ουζερί (δεν ξέρω αν υπάρχει αυτός ο όρος) πιάνεις δύο καρέκλες κατ άτομο, και φιλοσοφία μεταξύ οίνου, τύρου, και φρούτου, βλέποντας τα μεγάλα εμπορικά πλοία στον Βόσπορο. Τέλεια;
σχόλιο Ρωμιοί της Πόλης: Τέτοια κείμενα μας κάνουνε να λέμε όλοι… αχ αυτή η Πόλη…
Πραγματικά ονειρική, πραγματικά πανέμορφη! Και που να την βλέπαμε στα χρόνια τα βυζαντινά που οι θρύλοι, το μυστήριο και η Χάρις του Θεού, έλαμπε σε κάθε γωνιά της Βασιλεύουσας.
Μια τέτοια ατμόσφαιρα περιγράφεται στο βιβλίο που κυκλοφόρησε η κοινότητα μας -Ρωμιοί της Πόλης- και ο συνοδοιπόρος Γιώργος Θαλάσσης, “Το Μύρο της Φαράν – Κάποτε στην βυζαντινή Κωνσταντινούπολη”
Δείτε το ΕΔΩ, θα σας συναρπάσει…