Τα παίζει όλα για όλα για να επανεκλεγεί – Ξετίναξε την μπάνκα στον αέρα ο Μητσοτάκης και μοιράζει λεφτά
Με το βλέμμα στραμμένο στις επερχόμενες εκλογές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέβηκε στο βήμα της 90ής ΔΕΘ και άνοιξε τα δημόσια ταμεία. Πακέτο μέτρων ύψους περίπου 2,2 δισ. ευρώ για το 2027 (με συνολικό ορίζοντα υψηλότερο), αυξήσεις, επιδόματα και φοροελαφρύνσεις για σχεδόν κάθε κοινωνική ομάδα. Δεν πρόκειται για ξαφνική κοινωνική ευαισθησία. Πρόκειται για κλασική προεκλογική κίνηση απελπισίας: μοιράζει λεφτά για να κρατήσει την εξουσία.
Τα βασικά σημεία των εξαγγελιών είναι γνωστά πλέον. Ο κατώτατος μισθός θα φτάσει στα 1.000 ευρώ μέχρι τον Ιανουάριο του 2028, με σταδιακές αυξήσεις. Η μόνιμη ετήσια ενίσχυση στους συνταξιούχους ανεβαίνει στα 400 ευρώ καθαρά από τον Νοέμβριο του 2026 και επεκτείνεται σε όλους τους άνω των 65 ετών, καθώς και σε άτομα με αναπηρία και ανασφάλιστους υπερήλικες. Περίπου 720.000 δημόσιοι υπάλληλοι θα λαμβάνουν από τον Δεκέμβριο του 2027 επίδομα Χριστουγέννων 500 ευρώ. Μηδενικός φόρος εισοδήματος για επαγγελματίες αγρότες έως 20.000 ευρώ και το ίδιο για τρίτεκνους έως το ίδιο ποσό. Κατάργηση ή δραστική μείωση του τέλους επιτηδεύματος για επιχειρήσεις (πρώτα στην περιφέρεια, αργότερα στην Αττική), ελαφρύνσεις στα τεκμήρια για συνεπείς ελεύθερους επαγγελματίες, μείωση προκαταβολής φόρου, νέο πρόγραμμα «Σπίτι μου 3» και ο λεγόμενος «κουμπαράς» για τη νέα γενιά, όπου το κράτος θα διπλασιάζει ουσιαστικά τις καταθέσεις των γονέων ώστε ένα παιδί να φτάνει στα 18 με κεφάλαιο άνω των 60.000 ευρώ.
Όλα αυτά ακούγονται θετικά για τους απλούς πολίτες που έχουν γονατίσει από την ακρίβεια, τους χαμηλούς μισθούς και τις συντάξεις που δεν φτάνουν. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι μια αύξηση στον κατώτατο, ένα επίδομα στους συνταξιούχους ή φοροελαφρύνσεις στους αγρότες και τις οικογένειες με παιδιά αποτελούν ανάσα. Το πρόβλημα δεν είναι οι παροχές αυτές καθαυτές. Το πρόβλημα είναι το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ανακοινώθηκαν και το μήνυμα που στέλνουν.
Ο Μητσοτάκης δεν ξύπνησε ένα πρωί και αποφάσισε ότι αγαπάει ξαφνικά τον λαό. Η κυβέρνησή του έχει χαρακτηριστεί επανειλημμένα αυταρχική με υποθέσεις που έχουν πληγώσει βαθιά την εμπιστοσύνη (από τα εμβόλια, το κλείσιμο των ναών, τα Τέμπη μέχρι ζητήματα διαφάνειας και θεσμών). Τώρα, λίγο πριν τις κάλπες, ξετινάζει την μπάνκα. Το σκηνικό θυμίζει ωμό εκβιασμό: «Δώστε μου αυτοδυναμία για να μπορέσω να υλοποιήσω αυτά που σας τάζω». Αν η Νέα Δημοκρατία δεν πιάσει αυτοδυναμία και αναγκαστεί να συγκυβερνήσει, τότε πολύ εύκολα θα μπορέσει να ρίξει την ευθύνη της ακύρωσης ή της αναβολής των παροχών στα άλλα κόμματα. «Θέλαμε, αλλά δεν μας άφησαν οι εταίροι». Κλασικό παιχνίδι μετατόπισης ευθύνης.
Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει ανοιχτό: θα μπορέσει η επόμενη κυβέρνηση – όποια και αν είναι – να εκπληρώσει αυτές τις δεσμεύσεις; Τα μέτρα έχουν ορίζοντα που ξεπερνά την τρέχουσα θητεία και στηρίζονται σε προβλέψεις ανάπτυξης και δημοσιονομικών περιθωρίων που κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί σε ένα αβέβαιο διεθνές περιβάλλον. Αν η οικονομία επιβραδυνθεί ή αν οι δημοσιονομικοί κανόνες της Ευρώπης σφίξουν, οι υποσχέσεις μπορεί να μείνουν στα χαρτιά. Ιδιαίτερα αν προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας, η πίεση για δημοσιονομική σύνεση θα είναι μεγάλη και οι παροχές θα είναι από τα πρώτα θύματα.
Οι παροχές είναι καλές για τους πολίτες που τις χρειάζονται. Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι πρόκειται για προεκλογική επιχείρηση επιβίωσης. Ο Μητσοτάκης παίζει τα ρέστα του. Μοιράζει λεφτά σήμερα για να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης αύριο, στήνοντας ταυτόχρονα το αφήγημα ότι μόνο με ισχυρή μονοκομματική κυβέρνηση μπορεί να υλοποιηθεί οτιδήποτε. Αν ο λαός δώσει την αυτοδυναμία, θα έχει νομιμοποιήσει την τακτική. Αν δεν την δώσει, η ΝΔ θα έχει ήδη προετοιμάσει την έξοδο κινδύνου: «Δεν φταίμε εμείς».
Αυτή είναι η πραγματική εικόνα πίσω από τις εξαγγελίες της ΔΕΘ. Όχι κοινωνική ευαισθησία. Εκλογική απελπισία ντυμένη με επιταγές.