Το συγκλονιστικό παρασκήνιο από την μετάβαση του Φοίνικα του Καποδίστρια στην Δραχμή του αρχιμασόνου…
Απόσπασμα από ομιλία του ιστορικού Γιάννη Αντωνόπουλου
(…) 2 Φεβρουαρίου 1828, μια νέα ημερομηνία, δηλαδή μια νέα ημερομηνία αφού είμαστε στον 19ο αιώνα, ο Ιωάννης Καποδίστριας ίδρυσε την Εθνική Χρηματοδοτική Τράπεζα, την πρώτη Εθνική Τράπεζα, όπου κατέθεσε την προσωπική του περιουσία και ο Εϋνάρδος, ένας μεγάλος φιλέλληνας και γνωστός του, 100.000 χρυσά φράγκα. Με αυτή την εθνική χρηματοδοτική τράπεζα, η οποία σύμφωνα με τον Καποδίστρια ήταν μια κρατική τράπεζα και θα εξαγόραζε τα δάνεια και τις υποχρεώσεις των Ελλήνων προς τους τσιφλικάδες. Οι μεγάλοι γαιοκτήμονες και οι πλούσιοι Έλληνες αρνήθηκαν να συνεισφέρουν. Δεν ήθελαν. Βέβαια, αφού ήταν τοκογλύφοι. Έκαναν τοκογλυφία. Ποιοι έκαναν την κολίγα; Έκαναν κλασική τοκογλυφία κατά την επανάσταση. Λοιπόν, αρνήθηκαν. Ωστόσο, στις 8 Φεβρουαρίου 1833, η αντιβασιλεία που ήρθε να στηρίξει τον Όθωνα, ο οποίος μεγάλωνε αλλά δεν είχε ακόμα μεγαλώσει, κατάργησε τον φοίνικα του Καποδίστρια και τύπωσε τη δραχμή. Οι δραχμές μέχρι το 1856, αν δεν κάνω λάθος, τυπώνονταν σε νομισματοκοπείο στη Γερμανία.
Είναι ένα σημαντικό γεγονός γιατί θα ακολουθήσει το κλείσιμο της Εθνικής Χρηματοδοτικής Τράπεζας και την δημιουργία της Εθνικής Τράπεζας. Η διαφορά μεταξύ της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος 1841-42 και της τράπεζας του Καποδίστρια: η μία ήταν μια κρατική εθνική τράπεζα, ενώ η Εθνική Τράπεζα είναι ανώνυμη εταιρεία με μεγάλους μετόχους. Ο Γεώργιος Σταύρου, ο Λουδοβίκος της Βαυαρίας, πατέρας του Όθωνα, και φυσικά, ποιος άλλος υπήρχε; Ο μεγάλο-τραπεζίτης Ρότσιλντ καθώς και άλλων από την Ήπειρο κ.λπ. Έτσι, η Εθνική Τράπεζα απέκτησε τότε το προνόμιο έκδοσης, το οποίο διατήρησε μέχρι το 1928, όταν ιδρύθηκε η Τράπεζα της Ελλάδος.
Λοιπόν, στις 7 Φεβρουαρίου 1992, στην βροχερή και βόρεια πόλη του Μάαστριχτ, στην Ολλανδία, υπογράφηκε η περίφημη Συνθήκη του Μάαστριχτ από τα τότε 12 μέλη της ΕΟΚ, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Μάλιστα, η ελληνική κυβέρνηση, με τόσο ισχυρή βούληση, συμφώνησε να υπογράψει τη συνθήκη, η οποία μετέτρεψε την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, που είχε ιδρυθεί στη Ρώμη το 1957, σε Ενωμένη Ευρώπη, δημιουργώντας την ευρωπαϊκή ιθαγένεια, την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων, ανθρώπων, ιδεών και τα λοιπά, θέτοντας τα θεμέλια για ένα ενιαίο νόμισμα, το ευρώ, όπου η Ελλάδα έκανε επίθεση να πάρει ευρώ, και πήγαμε για ύπνο το βράδυ με δραχμές και ένα κομμάτι ψωμί κόστιζε 50 δραχμές, και την επόμενη μέρα όταν ξυπνήσαμε κόστιζε 250 δραχμές, και οι Έλληνες είπαν «τι δραχμή τι ευρώ;» και γέλασαν πικρά…
*
Και έτσι ήρθε η δυναστεία. Ο Κωνσταντίνος Α’ ήταν μια προσωπικότητα, δεν ήταν καλός ή κακός. Ήταν μια προσωπικότητα, αλλά βρέθηκε να είναι οξύθυμος, να έχει ορισμένα ταμπού. Εν πάση περιπτώσει να έχει μια γυναίκα που ήταν ανώτερή του, γιατί ήταν η αδελφή του Γερμανού αυτοκράτορα. Αυτή ήταν η μεγάλη δύναμη. Ενώ αυτοί, τι ήταν οι Γκλύξμπουργκ; Τους τάιζε ο Χάμπρο ο τραπεζίτης. Αυτός τους έφερε στην Ελλάδα τους Γκλύξμπουργκ. Ο Χάμπρο ο τραπεζίτης. Υπάρχει δυναστεία χωρίς τον τραπεζίτη;
Ποιος ήταν ο Χαμπρο ο τραπεζίτης;
Carl Joachim Hambro, Δανός στην καταγωγή (γεννημένος στην Κοπεγχάγη). Η οικογένεια είχε εβραϊκές ρίζες που ανάγονται στο Rendsburg (Schleswig-Holstein) από τη δεκαετία του 1720.
Το 1832 μετακόμισε με τον πατέρα του στο Λονδίνο. Το 1839 ίδρυσε εκεί την τράπεζα C. J. Hambro & Son (αργότερα γνωστή ως Hambros Bank), μία από τις σημαντικότερες merchant banks του City. Η τράπεζα εξειδικευόταν σε αγγλο-σκανδιναβικές υποθέσεις, χρηματοδότηση εμπορίου, κρατικά δάνεια και επενδυτική τραπεζική. Ήταν ο αποκλειστικός τραπεζίτης για πολλά σκανδιναβικά βασίλεια για χρόνια.
Το 1851 ο βασιλιάς της Δανίας Frederik VII τον έκανε βαρόνο ως αναγνώριση της στήριξής του στο δανικό θρόνο (ιδίως κατά την κρίση των δουκάτων Schleswig-Holstein 1848–1851).
Σχέση με τους Γλύξμπουργκ και την Ελλάδα
Ήταν ο άνθρωπος-κλειδί που «προξένεψε» και στήριξε την εκλογή του πρίγκιπα Wilhelm της Δανίας στον ελληνικό θρόνο το 1863. Ο Wilhelm έγινε ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄, ιδρυτής της δυναστείας των Γλύξμπουργκ στην Ελλάδα. Ο Hambro χρηματοδότησε και το ταξίδι του νέου βασιλιά προς την Ελλάδα. Η οικογένεια Hambro συνέχισε να έχει οικονομικές σχέσεις με την Ελλάδα (π.χ. έκδοση ελληνικών δανείων αργότερα, όπως το 1881).
