Όπως η αντίπαλη δύναμη (διάβολος), έτσι και η Θεία Χάρη προτρέπει χωρίς να εξαναγκάζει και αυτό για να διαφυλάσσεται η ελευθερία και η αυτεξουσιότητά μας.

Γι’ αυτό και για όσα κακά κάνει ο άνθρωπος με την υπόδειξη του σατανά, δέχεται αυτός και όχι ο σατανάς την τιμωρία, γιατί δεν σύρθηκε με τη βία, αλλά με το θέλημά του υπάκουσε στην κακία.

Το ίδιο συμβαίνει και με το αγαθό.
Δεν αποδίδει η Χάρη το αγαθό στον εαυτό της, αλλά στον άνθρωπο και γι’ αυτό τον δοξάζει, γιατί αυτός έγινε αίτιος του αγαθού στον εαυτό του.

Ούτε πάλι η Χάρη δεσμεύει, όπως είπαμε, με αναγκαστική δύναμη τη θέληση του ανθρώπου, ώστε να μην μπορεί να στραφεί αλλού.

Αλλά αν και συνυπάρχει, δίνει ωστόσο το προβάδισμα στο αυτεξούσιο, για να φανερωθεί η θέληση του ανθρώπου που κλίνει, στην αρετή ή στην κακία.

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος