• ΣΗΜΑΙΑ-ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ
    Σημαία Βυζαντινή
    Βυζαντινή σημαία από ειδικό πολυεστερικό σημαιόπανο με διπλές ραφές.
  • CO.7881557
    Σημαία με τον Ήλιο της Βεργίνας
    Από ειδικό πολυεστερικό σημαιόπανο με διπλές ραφές. Σημαία της Μακεδονίας και σύμβολο της ελληνικότητάς...
  • PD.978-618-5197-51-3
    Τα μυστικά του καιρού
    Πίσω από τις σελίδες ενός κρυμμένου ημερολογίου Συγγραφέας: Ηλίας Λιαμής Εικαστική δημιουργία: Νεκτάριος...
  • PD.978-618-85042-33
    Χριστούγεννα
    Συλλογικός τόμος Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Κυριακίδης Αριθμός σελίδων 240 Διαστάσεις 21x14 Ένα βιβλίο-μαρτυρία...
  • Χαρμολύπη
    Χαρμολύπη
    Συλλογικό έργο - Κλασσικά διηγήματα μεγάλων συγγραφέων 9 σημαντικοί συγγραφείς μοιράζονται τη δική τους...

Οι ΗΠΑ δεν πρόκειται ποτέ να εξυπηρετήσουν το χρέος τους – Δεν υπάρχει θεραπεία για τον εφιάλτη των 34 τρισ. δολαρίων

Ο φαύλος κύκλος της δημοσιονομικής επέκτασης και το κυρίαρχο αφήγημα για να… υπνωθούν οι πολίτες
Η θλιβερή δημοσιονομική πραγματικότητα των ΗΠΑ είναι γνωστή και τίποτε δεν διασφαλίζει ότι θα έχουν δυνατότητα να αποπληρώσουν το χρέος της.
Το συνολικό ανεξόφλητο ομοσπονδιακό χρέος έχει φτάσει τώρα τα 34 τρισεκατομμύρια δολάρια, από 98 δισεκατομμύρια δολάρια το 1981, 5,67 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2000, 13,56 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2010 και 26,95 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2020.
Και στο 120% της παραγωγικής ικανότητας της οικονομίας των ΗΠΑ (ακαθάριστο εγχώριο προϊόν) το ομοσπονδιακό χρέος έχει φτάσει στο ύψος που βρισκόταν στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Αυτά τα 34 τρισεκατομμύρια δολάρια, όταν γραφτούν, είναι ο αριθμός τριάντα τέσσερα που ακολουθείται από δώδεκα (μετρήστε τα) μηδενικά που χωρίζονται με τέσσερα κόμματα.
Έτσι, μοιάζει με αυτό, πολλά ψηφία και κόμματα για να κατανοήσει ο ανθρώπινος εγκέφαλος: 34.000.000.000.000 $.
Αυτά τα επίσημα στοιχεία χρέους δεν περιλαμβάνουν καν τις μεγάλες μη χρηματοδοτούμενες υποχρεώσεις που είναι εγγενείς στα μεγαλύτερα ομοσπονδιακά προγράμματα κοινωνικών μεταβιβάσεων, Social Security and Medicare, Medicaid και πολλά άλλα που αποτελούν περίπου τα δύο τρίτα των ομοσπονδιακών δαπανών.
Μπορούμε, ωστόσο, να προβλέψουμε με ακρίβεια αυτές τις υποχρεώσεις για τα επόμενα εβδομήντα πέντε χρόνια – τον χρονικό ορίζοντα που χρησιμοποιούν οι διαχειριστές των δύο ταμείων που χρηματοδοτούν τα προγράμματα – επειδή οι μελλοντικοί δικαιούχοι έχουν ήδη γεννηθεί και θα αναμένουν τα οφέλη τους όταν γίνουν επιλέξιμοι ως πελάτες του κράτους πρόνοιας, σύμφωνα με μελέτη του Mises Institute.
Οι μη χρηματοδοτούμενες υποχρεώσεις υπολογίζονται επί του παρόντος σε 212 τρισεκατομμύρια δολάρια – Ιδού ένας πραγματικός δημοσιονομικός εφιάλτης!
Τα δύο προγράμματα, η Κοινωνική Ασφάλιση (Social Care) και το Medicare, είναι δομημένα έτσι ώστε οι μελλοντικοί εργαζόμενοι να πληρώνουν επαρκείς φόρους από τα μισθοδοσία τους για να πληρώνουν μελλοντικά επιδόματα καθώς ο πληθυσμός γερνάει.
Αλλά οι διαχειριστές των δύο προγραμμάτων προβλέπουν ότι τα καταπιστευματικά ταμεία δεν περιέχουν επί του παρόντος επαρκείς πόρους για να καλύψουν πλήρως αυτά τα μελλοντικά οφέλη μετά τα μέσα της επόμενης δεκαετίας χωρίς αλλαγές στο Κογκρέσο.

Ανεξόφλητο χρέος έναντι ελλειμμάτων ομοσπονδιακού προϋπολογισμού

Από πού προήλθε όλο αυτό το χρέος;
Με την απλούστερη έννοια την οποία μπορεί να κατανοήσει και ο μη οικονομολόγος, προήλθε από υπερβολικές δαπάνες.
Εν γένει επικρτατεί σύγχυση μεταξύ των ετήσιων ελλειμμάτων του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού και του συνολικού οφειλόμενου ομοσπονδιακού χρέους.
Αναφερόμαστε εδώ στο χρέος, όχι απλώς στα ετήσια δημοσιονομικά ελλείμματα που συνεχίζουν να αυξάνουν το χρέος κάθε φορά που η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ξοδεύει περισσότερα από όσα λαμβάνει σε φορολογικά έσοδα.
Αυτή η ελλειμματική δαπάνη έχει ως αποτέλεσμα κάθε χρόνο ότι η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία της ομοσπονδιακής κυβέρνησής δεν φαίνεται να μπορεί να ελέγξει τη διαδικασία της δημοσιονομικής επέκτασης, κάτι που συμβαίνει κάθε χρόνο από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είχε για τελευταία φορά ένα μικρό πλεόνασμα.
Τα ετήσια ελλείμματα του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού ανέρχονται επί του παρόντος σε επίπεδο 1,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, σε σύγκριση με το χρέος των 34 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Μπορεί το χρέος… να μην εξοφληθεί;

Υπάρχει κάποιο κίνητρο για να επιχειρήσετε εξόφληση του χρέους;
Πολλοί Αμερικανοί φαίνεται να έχουν κοιμηθεί τον ύπνο του δικαίου… και αποδέχονται κάποια παραλλαγή της σύγχρονης νομισματικής θεωρίας, που είναι ενσωματωμένη στην κυρίαρχο αφήγημα των μέσων οικονομικής ενημέρωσης, η οποία έχει μολύνει τον πληθυσμό σαν ιός, και την οποία μια μικρή ομάδα οικονομολόγων πιστεύει ότι επιτρέπει σε ένα κυρίαρχο έθνος με το δικό του κυρίαρχο νόμισμα να ξοδεύει χωρίς όρια, έχοντας τη δυνατότητα απλώς να εκδώσει περισσότερο δικό της νόμισμα για να εξοφλήσει οποιοδήποτε χρέος ατιμώρητα – αυτό στην Ελλάδα το έχουμε κατανοήσει πλήρως, καθώς δεν διαθέτουμε τη γεωπολιτική και οικονομικλή ισχύ των ΗΠΑ.
Αν και αυτοί οι αφελείς δεν δηλώνουν ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει όριο στο ύψος του χρέους που μπορούν να αναλάβουν οι κυρίαρχες χώρες χωρίς να ανησυχούν για την αποπληρωμή τους, η ανάγνωση μεταξύ των γραμμών του αφηγήματος τους και η παρακολούθηση της συμπεριφοράς τους σίγουρα δείχνει αυτό το συμπέρασμα.

Πώς μπορεί να γίνει η αποπληρωμή του χρέους – Το .. διδακτικό παράδειγμα

Εάν υπάρχει κάποιο κίνητρο για την εξόφληση του ομοσπονδιακού χρέους, τι θα συνεπαγόταν στην πραγματικότητα αυτή η αποπληρωμή;
Με τους απλούστερους όρους, διαιρώντας το τρέχον εκκρεμές χρέος των 34 τρισεκατομμυρίων δολαρίων με τον τρέχοντα πληθυσμό των ΗΠΑ των 334.233.854 (από την 1η Ιανουαρίου 2023) προκύπτει μια εφάπαξ κατά κεφαλήν αποπληρωμή ύψους 101.725,18 δολ. για κάθε άνδρα, γυναίκα και παιδί στις ΗΠΑ.
Αν και αυτό υπερβαίνει αναμφίβολα τον μέσο λογαριασμό ταμιευτηρίου που κατέχουν οι περισσότεροι Αμερικανοί, δεν φαίνεται να είναι εξωφρενικά υψηλός αριθμός.
Αλλά, φυσικά, υποθέτουμε ότι δεν υπάρχουν άλλα ετήσια ελλείμματα ομοσπονδιακού προϋπολογισμού που αυξάνουν το χρέος, κάτι που θα ήταν μια δύσκολη υπόσχεση για να την τηρήσει το Κογκρέσο και κάθε μελλοντικός πρόεδρος.
Αλλά αν ήταν δυνατή μια τέτοια αποπληρωμή, θα απέκλειε την ανάγκη να συνεχιστεί η πληρωμή τοκοχρεολυσίων για το χρέος, μια δαπάνη που τώρα ανέρχεται σε περίπου 1 τρισεκατομμύριο δολάρια ετησίως.
Μια άλλη προσέγγιση για την αποπληρωμή του ομοσπονδιακού χρέους με την πάροδο του χρόνου μπορεί να είναι η δομή της αποπληρωμής του χρέους παρόμοια με μια αποσβεσθείσα υποθήκη.
Σε αυτό το υποθετικό σενάριο, να σκεφτεί κάποιος ότι έχετε πάρει μια υποθήκη 34 τρισεκατομμυρίων δολαρίων για να αγοράσει το σπίτι των ονείρων του.
Το επιτόκιο αυτής της υποθετικής υποθήκης είναι το τρέχον μέσο επιτόκιο που καταβάλλεται στους δανειστές που κατέχουν τα ομόλογα του Δημοσίου που αποτελούν το χρέος.
Σε τελική ανάλυση, αυτοί οι δανειστές, στους οποίους περιλαμβάνονται τόσο Αμερικανοί όσο και εκείνοι σε ξένες χώρες όπως η Κίνα, η Ιαπωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλοι, θα περίμεναν να λάβουν τις πληρωμές τόκων τους κατά τα επόμενα τριάντα χρόνια για την εξηπηρέτηση της υποθετικής υποθήκης.

Η εκτόξευση του κόστους του χρέους

Το μέσο ετήσιο επιτόκιο του αμερικανικού χρέους, τον Δεκέμβριο του 2023, είναι 3,11%, το οποίο αναμένεται να αυξηθεί με την πάροδο του χρόνου.
Αλλά αν μπορείτε να κλειδώσετε αυτό το επιτόκιο στην υποθετική τριακονταετία στεγαστική σας πίστωση των 34 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, το 3,11 % ακούγεται σαν μια πολύ καλή συμφωνία, με βάση τα τρέχοντα συμβατικά επιτόκια στεγαστικών δανείων.
Χρησιμοποιώντας ένα υπολογιστικό φύλλο Excel για τους υπολογισμούς, ο τύπος για τη μηνιαία πληρωμή στεγαστικού δανείου, όπου οι τρεις παράμετροι είναι οι εξής:
Μηνιαίο επιτόκιο εκφρασμένο σε δεκαδικό (0,0311), διαιρούμενο με 12.
Ο αριθμός των πληρωμών στεγαστικών δανείων, 360 σε αυτό το παράδειγμα (τριάντα χρόνια επί 12).
Το ποσό του στεγαστικού δανείου (34.000.000.000.000 δολ.).
Για τους αναγνώστες που μπορεί να θέλουν να το δοκιμάσουν στο σπίτι, εισάγοντας αυτές τις παραμέτρους στον υπολογισμό του Excel, τη μηνιαία πληρωμή για 360 πληρωμές για τριάντα χρόνια με μηνιαίο επιτόκιο στεγαστικών δανείων 0,00259 (δηλ. 0,259%, περίπου το ένα τέταρτο του 1 τοις εκατό) θα ήταν συνολικά 145.370.309.731,07 δολ.  ή 434,94 δολ. κατά κεφαλήν.
Αυτό είναι 145 δισεκατομμύρια δολάρια και αντιστοιχεί κάθε μήνα για τριάντα χρόνια, ή 434,94 δολάρια ανά κάθε Αμερικανό άνδρα, γυναίκα και παιδί.
Αυτό είναι πιθανότατα περισσότερο από ό,τι θα μπορούσε να αντέξει ποτέ κάθε Αμερικανός να συνεισφέρει κάθε μήνα για τριάντα χρόνια για την αποπληρωμή του ομοσπονδιακού χρέους.
Και πάλι, αυτό προϋποθέτει ότι δεν υπάρχουν άλλα συνεχιζόμενα ελλείμματα του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού που θα αύξαναν το τρέχον χρέος.
Να υπενθυμίσουμε ότι επιχειρούμε να εξοφλήσουμε το τρέχον ανεξόφλητο χρέος των 34 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ωστόσο, αυτά τα στοιχεία είναι άξια σκέψης για το εκπληκτικό τους μέγεθος, όπως και το συνολικό οφειλόμενο ομοσπονδιακό χρέος αξίζει να μελετηθεί για το εκπληκτικό του μέγεθος.
Αυτά τα στοιχεία είναι πολύ δύσκολο να τα κατανοήσει ο ανθρώπινος εγκέφαλος.
Είναι αντιληπτό ότι δεν υπάρχει εφικτός τρόπος για να αποπληρωθεί το τρέχον ομοσπονδιακό χρέος κατά τη διάρκεια της ζωής των Αμερικανών που ζουν αυτή τη στιγμή και ότι η μόνη πιθανή λύση είναι να αρχίσει ο περιορισμός των ομοσπονδιακών δαπανών προκειμένου να αποφευχθεί η ανάληψη πρόσθετου χρέους.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ακούμε περιστασιακά μερικούς πολιτικούς να μιλούν για «μείωση του ελλείμματος», η οποία στο σημερινό πολιτικό περιβάλλον είναι η μόνη ανθρωπίνως δυνατή επιδίωξη.
Και το να το πετύχεις είναι πιο εύκολο να το λες παρά να το κάνεις, τόσο για πολιτικούς όσο και για οικονομικούς λόγους.
Και σε μια τελευταία σημείωση, όταν εξετάζετε τη δημοσιονομική δυσχερή θέση των ΗΠΑ, να έχετε κατά νου ότι υπάρχουν μόνο τέσσερα μέσα με τα οποία η κυβέρνηση μπορεί να συλλέξει πόρους για δική της χρήση:
1. Ομαλή δήμευση περιουσίας για δημόσια χρήση, η οποία αποτρέπεται από τη «ρήτρα λήψης» του Συντάγματος των ΗΠΑ χωρίς δίκαιη αποζημίωση του ιδιοκτήτη του ακινήτου.
2. Φορολογία.
3. Έκδοση χρέους.
4. Πληθωρισμός που διαβρώνει το ονομαστικό ποσό του χρέους με την πάροδο του χρόνου, βλάπτοντας τους δανειστές.
Ορισμένοι παρατηρητές θα υποστήριζαν ότι αυτή η τέταρτη στρατηγική είναι ίσως αυτό που αρχίζουμε να παρατηρούμε στις ΗΠΑ και σε ορισμένες άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο…

www.bankingnews.gr